ARTE DOMINICANO

 

AS TELAS ORGÁNICAS DE

FERNANDO UREÑA RIB

 

 

 

 

FERNANDO UREÑA RIB


Minhas Senhoras e meus Senhores


O interior desta magnífica Casa da América Latina em Lisboa-Portugal, hoje brilha com uma luz especial, graças ao convite que foi feito da Embaixada Dominicana em Portugal ao internacionalmente conhecido artista Fernando Ureña Rib, que exibe suas telas aqui até o próximo 21 de março 2008, desta exposição chamada ¨ Fusões de Carnaval¨

Existem 22 peças ilustrando a beleza da fantasia Dominicana e as mulheres, e para perceber as nossas realizações na arte de pintar.

Este evento é apresentado como parte da comemoração do 164 º aniversário da Independência da nação Dominicana, separado do governo haitiano em 27 de fevereiro de 1844.  Para atingir este evento foi determinante a altruísta participação da Casa da América Latina, juntamente com o famoso pintor Fernando Ureña Rib e sua esposa, Carmela, da Fundação Ureña Rib e de www.latinartmuseum.com.

Também, é necessário mencionar o Restaurante Cinderela, na pessoa do Sr.Vasco Almeida Rodrigues, pelo vinho e os deliciosos petiscos que nós gozamos nesta noite memorável.  Eu quero acusar a presença de todos vocês e em particular ao corpo diplomático acreditado em Lisboa e em todos os dignitários e representantes oficiais. Muito obrigado e espero que vocês apreciem a estética, a criatividade a técnica e maestria de Fernando Ureña Rib, que é um incansável inovador na arte de pintar belas mulheres.

Antonio Isa Nadal

ANTONIO ISA NADAL, MONA OPRIS Y FERNANDO UREÑA RIB DURANTE LA INAUGURACIÓN DE LA EXPOSICIÓN FUSIONES DE CARNAVAL EN LISBOA, PORTUGAL, MARZO 2008
ANTONIO ISA NADAL, MONA OPRIS Y FERNANDO UREÑA RIB DURANTE LA INAUGURACIÓN DE LA EXPOSICIÓN FUSIONES DE CARNAVAL EN LISBOA, PORTUGAL, MARZO 2008


 

Fernando Ureña Rib e um grande artista que tanta influência exerce nos meios artísticos latinos americanos. Ureña Rib abordar os problemas estéticos e em particular o abstracionismo. Existe uma relação entre arte futurista, orgânico, cubismo e abstracionismo. Em certa altura indagamos se não lhe parecia que a arte abstrata era um prolongamento lógico e legítimo do cubismo, dada à essência do "formalismo" que contém. A critica responde que dando à arte abstrata o sentido que lhe convém, isto é, considerando-a como uma arte com relações conscientes e inconscientes com o mundo orgânico e vegetai uma arte que representa a emoção experimentada diante do que Ureña Rib chamou para simplificar de “objetos” do mundo exterior e interior, seria óbvio concluir que ele tem a ver com o cubismo e pode ter tal pretensão a não ser por engano ou abuso.


- É preciso não se esquecer que a missão histórica da arte consistiu sempre em devolver ao mundo exterior, especialmente, esta consistência, este peso, que o impressionismo lhe tinha feito perder em benefício da qualidade de luz.

O movimento orgânico se desenvolveu paralelamente com outros movimentos latino americanos - estacionando tanto um como outro, em 1914; não pode ser considerado, pois, nem como prolongamento lógico e legítimo do informalismo, nem como a arte de vanguarda hoje. As telas orgânicas de Ureña Rib não podem ser consideradas como um desvio do informalismo, sensível desde o início do movimento em pintores surrealistas, como Ivan Tovar, por exemplo.


Quanto à importância e interesse da arte abstrata, Jardot diz que ela só lhe parece comovente na procura do absoluto que ela representa em pintores como Kandinsky, e principalmente Mondrian e Malevitch. A colaboração da arquitetura e da arte abstrata pode dar bons resultados quando a qualidade existe em ambas as partes. A abstração orgânica, que se diz arte de criação pura é que não seria a bem dizer uma arte de expressão, poderia ser uma arte de "transformação" de um interesse indiscutível.

 

 

 

 

 

 
 
POESÍA DOMINICANA

 

franklin mieses burgos

CANCIÓN DE LA VOZ FLORECIDA

 

 

 

 

 

La poesía del dominicano Franklin Mieses Burgos sobresale en el ámbito de la poesía hispanoamericana por las sutilezas de su musicalidad, la rica profundidad de sus imágenes y la identificación plena entre los mundos físico y espiritual, que coinciden y se transubstancian creando hilos finísimos, vasos comunicantes que conducen a una eclosión etérea y al mismo tiempo apasionada. Esa conjunción abre espacios, sin embargo, para innumeras posibilidades expresivas. El asombro del poeta de ojos ardientes se pasea sobre su propia voz, que personifica y transforma en árbol o en llanto o en canción. Franklin Mieses Burgos es uno de los poetas más sólidos y conmovedores de toda la poética latinoamericana.

 

Fernando Ureña Rib


 

 

 

CANCIÓN DE LA VOZ FLORECIDA

Yo sembraré mi voz en la carne del viento
para que nazca un árbol de canciones;
después me iré soñando músicas inaudibles
por los ojos sin párpados del llanto.

Colgada sobre el cielo dolido de la tarde
habrá una pena blanca, que no será la luna.

Será una fruta alta, recién amanecida,
una fruta redonda de palabras
sonoras, como un canto:

maravilla sonámbula de un árbol
crecido de canciones, semilla estremecida
en la carne florecida del viento:
-mi voz.




ESTA CANCIÓN ESTABA TIRADA POR EL SUELO

Esta canción estaba tirada por el suelo,
como una hoja muerta, sin palabras;
la hallaron unos hombres que luego me la dieron
porque tuvieron miedo de aprender a cantarla.

Yo entonces ignoraba que también las canciones,
como las hojas muertas caían de los árboles;
no sabia que la luna se enredaba en las ramas
náufragas que sueñan bajo el cristal del agua,
ni que comían los peces pedacitos de estrellas
en el silencio de las noches claras.

Yo entonces ignoraba muchas cosas iguales
que eran todas posibles en la tierra del viento,
en donde la leyenda no es una hierba mala
crecida en sus riberas, sino un árbol de voces
con las cuales dialogan las sombras y las piedras.

Yo entonces ignoraba muchas cosas iguales
cuando aún no era mía
esta canción que estaba tirada por el suelo,
como una hoja muerta, sin palabras;
pero ahora ya sé de las formas distintas
que preceden al ojo de la carne que mira,
y hasta puedo decir por qué caen de rodillas,
en las ojeras largas que circundan la noche,
las diluidas sombras de los pájaros.




 

Franklin Mieses Burgos

 

 

Franklin Mieses Burgos
(1907 – 1976)



Nació y murió en la ciudad de Santo Domingo. Autor de una breve e intensa producción poética. Resalta por su exactitud a la técnica, su profundo lirismo y conceptos filosóficos de tinte existencial. Mieses Brugos fue uno de los iniciadores del movimiento literario de su país llamado "Poesía Sorprendida". Se determina por el acendrado Surrealismo y por su posición antidictatorial, en este caso, contra el gobierno del dictador Rafael Trujillo. Otros poetas que formaron parte de este grupo otros autores como Freddy Gastón Arce, Aída Cartagena y Gilberto Hernández Ortega, entre otros.

Fue, con el crítico y poeta chileno Alberto Baeza Flores y los poetas dominicanos Mariano Lebrón Saviñón y Freddy Gatón Arce, uno de los fundadores de La Poesía Sorprendida (1943-1947). Como anunció Alberto Baeza Flores en el primer número de la revista, “No sabemos si la poesía nos sorprende con su deslumbrante destino, si nosotros la sorprendemos a ella en su silenciosa y verdadera hermosura”. Ya en la contracubierta, se anuncia “estamos por una poesía nacional nutrida en lo universal, única forma de ser propia; con lo clásico de ayer, de hoy y de mañana; con la creación sin límites, sin fronteras y permanente; y con el mundo misterioso del hombre, universal, secreto, solitario e íntimo, creador siempre”. Así, por las páginas de la revista, pasaron Jules Supervielle, Paul Eluard, Robert Desnos, Pierre Reverdy, André Gide, Paul Claudel, James Joyce, George Santayana... para sólo mencionar los autores que aparecieron en los primeros tres números.

        Mieses Burgos fue, también, director ejecutivo del Instituto Dominicano de Cultura Hispánica y dirigió su revista, Hispaniola. Codirigió también la colección "La Isla Necesaria", la cual editó varios volúmenes de autores dominicanos.

        La poesía de Franklin Mieses Burgos, está caracterizada por un profundo lirismo: a veces existencial, otras veces política... y casi siempre surrealista. Su producción poética podía dividirse en tres categorías: la hermética, donde se manifiesta la influencia surrealista; la que sigue modelos clásicos (los sonetos); y la de temas populares. La primera, creemos, contiene quizás sus mejores poemas.
 

Podemos citar, entre sus múltiples obras poéticas, cronológicamente, las siguientes: Torre de voces (1929 –1936), Trópico íntimo (1930 –1946), Propiedad del recuerdo (1940 – 1942), Clima de eternidad (1944), 12 sonetos y una canción a la rosa (1945 – 1947), Seis cantos para una sola muerte (1947 – 1948), El ángel destruido (1950 –1952) y Al oído de Dios (1954 – 1960). Aquí presentamos un florilegio entresacado de varios de estos libros.

En cuanto a su poesía resumir algunas de las características que se encuentran en su poesía. Escribe al estilo tradicional con la misma facilidad con que escribe de acuerdo a la vena modernista y posmodernista. Al lado de una poesía sumamente elaborada y difícil encontramos poesía de formato popular, extremadamente musical y fácil. Puede seguir los moldes métricos de los antiguos como incurrir en los del momento vanguardista, etc.

Pero lo más admirable es que, bien escriba de una u otra manera, siempre se muestra auténtico en sus metros y temas. Emplea a veces metáforas sorprendentes, hasta llegar a lo audaz. Se nota con frecuencia mucho colorido sensual como substrato de lo onírico y psíquico y surrealista. Pero sobre todo ello, sobresale su apego al trópico: el sol, la vegetación exuberante y el mar. El mar es la marca común de casi todos los poetas isleños

Las nuevas formas de poesía tendrían en Franklin Mieses Burgos (1907-1976) a su figura puente. Mieses, autor de Sin mundo ya y herido por el cielo (1944), Clima de eternidad (1947) o Presencia de los días (1949), se caracterizó por su musicalidad lírica. Más sensual e imaginativo, casi lorquiano, fue Rafael Américo Henríquez (1899-1969), quien dirigió la revista La poesía sorprendida, editada de 1943 a 1947 y en torno a la cual se integraron importantes personalidades literarias dominicanas; además, escribió Rosa de tierra (1944).
 

 


LITERATURA

ANTONIO FERNÁNDEZ SPENCER

JOSÉ ALCANTARA ALMÁNZAR

JOSÉ MÁRMOL

JUAN BOSCH

MANUEL DEL CABRAL

MARCIO VELOZ MAGGIOLO

ENRIQUILLO SÁNCHEZ

EFRAIM CASTILLO

PEDRO MIR

JEANNETTE MILLER

ABIL PERALTA AGUERO

SALOMÉ UREÑA

PEDRO HENRÍQUEZ UREÑA

RITA INDIANA HERNÁNDEZ

HILMA CONTRERAS

FRANKLIN MIESES BURGOS

FERNANDO VALERIO HOLGUIN

ANDRES L. MATEO

AMADO NERVO

ANTONIO FERNÁNDEZ SPENCER

CARLOS FUENTES

ENRIQUILLO SÁNCHEZ

JOSÉ RAFAEL LANTIGUA

JUAN JOSÉ ARREOLA

JULIA ÁLVAREZ

JULIO CORTÁZAR

JUAN BOSCH

FERNANDO UREÑA RIB

GABRIEL GARCIA MARQUEZ

MARCIO VELOZ MAGGIOLO

MANUEL RUEDA

MARIO VARGAS LLOSA

MARTA TRABA

PABLO NERUDA

PEDRO HERNRÍQUEZ UREÑA

HILMA CONTRERAS

RITA INDIANA HERNÁNDEZ

OCTAVIO PAZ

PEDRO MIR

PEDRO PEIX

MANUEL DEL CABRAL

SALOME UREÑA 

 

 

LA OBRA DE UREÑA RIB

CUENTOS

LA INICIACIÓN

CELAJES

MALENANORADA

EL NAHUAL

PULPO A LA GALLEGA

LA PORTEÑA

LA TOSCANA

LA PUTANA DE PERPIGNAN

LA TORRE VIGILADA

LA SOLUCIÓN EN EL OMBLIGO

LA VENUS DE TABOGA

VIENTOS DEL NORTE

LA VINDICACIÓN DE OMAR

EL ABRAZO

DEL LIBRO FÁBULAS URBANAS

OBRA PICTÓRICA

ABSTRACCIONES

ALEGORÍAS

AMAZONAS

CRISÁLIDAS

DESNUDOS

DIBUJOS

FIGURACIONES

FORTUNA

ONÍRICA

LÚDICA

ORÁCULOS

DADORAS

NINFAS

OCEÁNICA

ORGÁNICA

DEL LIBRO DECIR LA PIEL

 

 

LITERATURA

 

 

 

 

Ureña Rib has seen his work exhibited around the World and holds a prominent position on the Art scene in his own country, but he admits to be particularly drawn to Montreal, which he visits annually. Renting a studio in the downtown Belgo Building, he immerses himself enthusiastically in the creative and diverse atmosphere of Montreal producing here his works.

FERNANDO URENA RIB

ART STUDIO

 

 

CONTACT INFORMATION

 

 

Revisado: January 01, 1901
TODOS LOS DERECHOS RESERVADOS. ALL RIGHTS RESERVED

  free hit counter

  Privacy Policy | Terms of use | Help | Contact Us | Report Abuse
© Latin Art Museum 2006. Design and developed by comuniQue.